Quito


de heenreis | Museo Nacional | Plaza Grande | La Catedral

 

We hebben een top tien gemaakt van de plaatsten die we willen bezoeken.  Op 1 staat het nationaal museum, omdat dit een topstuk bevat dat getoond wordt op alle drukwerk, niet alleen van het museum en de toeristische dienst maar ook van de stad zelf.  Dit willen we dus zeker niet missen, en het is ook nog eens relatief dicht bij ons hotel dus we kunnen te voet gaan.

We zijn iets te vroeg maar kunnen wel al naar binnen.  Het is een beetje vreemd om in een museum gewapend en gemaskerd veiligheidspersoneel te zien in plaats van onthaalmedewerkers maar we worden er al snel aan gewend.   Ze dienen niet alleen om de topstukken te bewaken maar ook om de toeristen een veiliger gevoel te geven.  We worden apart genomen en er wordt ons vriendelijk uitgelegd dat we 7 minuten te vroeg zijn.  We moeten onverbiddelijk weer naar buiten.  In de tuin voor het museum zijn klasjes op schoolreis liedjes aan het zingen.  De kinderen bekijken ons vol aandacht.  Ben en Julia vinden dat ze uit de toon vallen en lassen een korte bronzeersessie in.  

Om 10 uur stipt mogen we weer naar binnen.  Het museum is niet zo heel groot.  De stad heeft een lange historie maar heel veel is er niet bewaard gebleven, helaas.  Alles is wel mooi en overzichtelijk in beeld gebracht.  Mijn Spaans komt alweer van pas maar is duidelijk niet voldoende om alles te begrijpen.   We zien pijlpunten uit het stenen tijdperk en kunstvoorwerpen uit alle tijdvakken tot en met de kolonisatie.   Er is ook een opmerkelijke zaal met hedendaagse kunstenaars, die de geschiedenis van hun volk vermengen met 20ste eeuwse kunststromingen en aandacht vragen voor omstandigheden van indigena’s en de natuur in hun land. 

 

 

We beseffen dat we het topstuk nog niet hebben gezien en gaan vragen aan de balie of we het soms gemist hebben…    Ze lachen zenuwachtig en vertellen ons dan dat dit stuk momenteel bewaard wordt in de archieven.   Pech dus…

Als tweede op ons lijstje staat het historische centrum.  We wandelen er naartoe maar het is verder dan gedacht.   Onderweg is niet zo heel veel te zien en we proberen niet op te vallen, want het is bekend dat dit niet zo’n veilige wijk is.  Uiteindelijk komen we bij het voetgangersgebied.  Het wordt afgebakend door alweer zwaarbewapende politieagenten en een sliert gele taxi’s.  We zijn moe, want de hoogte begint een rol te spelen.   After all is dit de hoogstgelegen hoofdstad ter wereld.