Cuicocha | een boottochtje | Plaza de los Ponchos | Avenida de los volcanes | Afdaling langs de Andes
In de namiddag is er tijd om het stadje te verkennen. Eerst gaan we lunchen. Een eenvoudige maaltijd met rijst en frieten is hier gebruikelijk. We waren wat ongemakkelijk toen een jong meisje door het open raam kwam vragen om van ons bord te mogen mee-eten.
Ecuadoranen houden enorm veel van zich verkleden en overal vind je ook spiderman- en prinsessekleren, ook in volwassenenmaten.
Omdat Julia haar regenjas is vergeten thuis, denken we dat we op de lokale markt wel iets op de kop kunnen tikken. Er staan honderden kramen maar het is heel rustig. De verkopers staan geduldig te wachten op kopers. Julia ziet een poncho niet zitten, en wil eigenlijk het liefst een gewone zwarte regenjas. De verkopers zijn heel lief en verwijzen ons naar welk kraam regenjassen verkoopt. We gaan voor een zwarte regenjas met strakke motieven, en hij zal in de komende weken goed dienst bewijzen !!
We verwonderen ons erover hoe leeg het er is. Zijn deze mensen niet wanhopig ? Zoveel koopwaar bij en bijna niks verkopen ? We zien nog twee toeristen die een poncho hebben gekocht en er al veel plezier aan beleven. Wij laten ons gaan en kopen dikke sokken en enkele T-shirts.


De stoepen hebben de Belgische kleuren, wat ons natuurlijk tot blijdschap stemt ! We doen wat inkopen voor de lange reisdag morgen...






Er zijn in het hele land mooie muurschilderingen te bewonderen. Ze zetten vooral de traditionele manier van leven in de verf en hebben prachtige kleuren.




We moeten nog wennen aan het feit dat dit stadje wel veilig is en we zetten onze schroom om foto’s te maken al snel opzij. Mensen vinden het hier helemaal niet leuk dat je foto’s maakt van hen, omdat ze denken dat je hun ziel steelt. Maar dat kun je oplossen door foto’s te maken zonder dat ze het doorhebben. Opvallend is het lange haar dat zowel mannen als vrouwen hebben. Vrouwen dragen geborduurde blouses.



Er is een reusachtig standbeeld van de inca-generaal Rumiñawi. Hij was het die Quito liet platbranden en alles dames liet vermoorden zodat ze niet ten prooi zouden vallen aan de Spanjaarden. Hij liet alle rijkdommen van de stad verbergen en heeft, zelfs onder martelingen, nooit de plaats van de rijkdommen verklapt.













We zien een vuilniswagen die een vrolijk muziekje afspeelt. In de laadbak staat een man meteen alles te sorteren wat er de bak binnenkomt. We hebben meer slaap dan honger en eten iets lichts alvorens we vroeg gaan slapen.


Morgen wacht ons een lange reisdag. We
gaan namelijk de oostelijke bergrug van de Andes oversteken en daarna steil
afdalen richting de jungle. Maar Karin heeft minder goed nieuws want de weg
die we normaal gezien zouden volgen is bedolven geraakt onder een
aardverschuiving. Het is afwachten of de weg op tijd zal worden vrijgemaakt.