Avenida de los volcanes | Afdaling langs de Andes | Tena | Amazoonico | Caiman Laguna | Napo river
Na een uurtje of twee rijden moeten we onze
bus achterlaten want we gaan verder met kano’s. Intussen rijdt de bus nog
een stuk door en die zal achtergelaten worden op een afgesloten domein.
Via een glibberige talud komen we bij de kano’s. We moeten een reddingsvest
aan en varen een half uurtje tot aan Amazoonico.
We leggen onze boot aan bij Amazoonico. Dat is een opvangcentrum voor dieren
die tijdelijk, of meestal voor altijd, niet meer in het wild kunnen leven.
Hun tanden of klauwen zijn verwijderd, hun lange slagpennen zijn afgeknipt
of ze zijn te veel gewend aan mensen.
Julia is een beetje ziekjes en moet zelfs overgeven. Vervelend dat het net
op die dag gebeurt, met allerlei activiteiten. Ze zit lang op het toilet en
beslist dan toch om mee te komen op rondleiding.
Het is een beetje een triestige bedoening. De meeste dieren zitten toch in
kooien… We zien ara’s, een tapir, kaaimannen, aapjes, …. In de bomen rondom
de kooien zitten ook aapjes en die lijken ons te volgen.
Na afloop wordt er gretig geshopt in het “winkeltje” waarvan alle opbrengsten integraal gaan naar de dieren. De kinderen zijn het meest geïnteresseerd in de chocolade maar moeten achteraf toegeven dat die toch niet zo lekker is als de Belgische, of de Zwitserse, of de Nederlandse. Het is onbegrijpelijk dat een land dat van de beste cacao produceert ter wereld, en daarvan bijna alles uitvoert naar chocoladeland België, er niet in slaagt chocolade te maken die er zelfs maar op lijkt.