22 Banos

Het is al een stuk in de namiddag als we in wat Karin noemt “het mooiste hotel van de reis” aankomen. Het is een vrij uitgestrekt hotel : we moeten verschillende tientallen meters lopen vanaf de receptie, en enkele trappen omhoog klimmen. De bedden zijn ook niet zo heel ruim als we gewoon zijn in Ecuador maar we zijn allang blij dat we hier enkele nachten na elkaar blijven en niet elke dag onze koffers weer moeten inpakken.

We gaan alvast eens kijken in het dorpje. Want we logeren niet in Cuenca maar in een “buitenwijk” (op 15 a 20 min rijden).
De buitenwijk heet Banos, omdat er enkele warmwaterbaden zijn.
Ons hotel heeft er eentje dat elke week wordt opnieuw opgevuld met vers water en tegenover is er een publiek thermaal bad.
Dit klinkt allemaal sjieker dan het is. We hebben een hongertje en stappen een restaurantje binnen. Dat op zich al is veel gezegd want veel restaurants hebben geen vensters of geen voorfacade dus je stapt eigenlijk niet binnen.

Er loopt een hond rond die – als hij wat dichter bij onze tafel komt – enorm hard stinkt maar die niet weggehaald wordt door het personeel. Personeel is trouwens erg vriendelijk en we mogen komen tonen wat we allemaal willen. Ideaal !

Na ons vieruurtje hebben we zin in een koffie en gaan naar de overkant. We zien daar waar ze empanada’s maken en die… verkopen aan het restaurant waar we net naartoe gegaan zijn.

Empanada’s in Ecuador worden ook wel empanada del viento genoemd. Ze zijn “opgeblazen” en binnenin zit alleen wat kaas, soms wat uien.
Bij het serveren wordt dikwijls nog wat suiker er bovenop gestrooid. Speciaal maar niet slecht.

We gaan op zoek naar een supermarkt maar vinden die niet echt, behalve dan een winkeltje dat wel 100 jaar oud lijkt.
We eten in het hotel, terwijl de kids zich uitleven in het zwembad en in het nabijgelegen modderbad. Zalig !