Inti Sisa | Chimborazo Pr. | Cañar Pr. | Baños | San Agostin | Cuenca Canyoning | Cuenca | El Museo del Banco | Baños
Terwijl Julia gaat ziplinen, nemen Ben en ik met ons tweetjes een taxi naar het stadje. Onderweg zien we wat opvallende zaken.
We werden nogal nors afgezet bij El Caldron. Dat is een groot en heel groen plein in het centrum van de stad. Aan weerskanten van het plein staan kathedralen : la nueva en la vieja. We lopen snel eens binnen in la nueva. Eigenlijk een beetje een architecturale miskleun want bijdens het bouwen besefte men dat men de klokketorens niet ging kunnen afmaken zonder de stabiliteit van de hele kathedraal in gevaar te brengen. Dus heeft de kathedraal twee relatief kleine torentjes. De klokken die al klaar ware, werden achteraan in de kerk neergezet en werden nooit gebruikt.
Zonder Julia wilden we vooral de Calle Largo bezoeken met de vele musea en koloniale huizen.
We lopen onderweg nog een kerk binnen.
We gaan daarna naar het Museo Remigio, dat volgens onze reisgids
wat artefacten van de Canari’s zoutentoonstellen.
We worden niet al te vriendelijk ontvangen door de museumconservator.
De toegang is gratis maar we moeten een register tekenen : waar komen we
vandaan, met hoeveel zijn we, hoe oud zijn we, …
Als hij hoort dat we geen native Spanish zijn kan hij amper zijn ergernes
verbergen en begint hij in een sneltreinvaart en binnensmonds mompelend een
uitleg te doen over het museum. We moeten onze rugzak in een kluisje stoppen
en kunnen daarna onze wandeltocht door het museum aanvatten. Het huis en
zijn inhoud behoorde toe aan de bovengenoemde Remigio die wilde dat zijn
collectie en zijn huis zouden worden omgevormd tot museum.
Je kunt erinformatie vinden over de stad en de regio Cuenca en – in de kelders – ook wat voorwerpen van de canaris.
We lopen wat verder en verwonderen ons over het grotere aantal bedelaars en mensen die blauwe besjes verkopen voor een dollar. We zijn dit niet gewoon in Ecuador, en het is bij lange niet te vergelijken met het aantal bedelaars in Luik of Brussel maar het valt op.
We gaan een koffie drinken in >een absurd westers uitziend barretje. De
uitbater is extreem beleefd en verdwijnt achter de schermen nadat we onze
koffie hebben gekregen.
We wandelen velderder langs de Calle Grande naar het Museo del Banco.